حرف اضافه یا حرف غیر اضافه؟
ژوئیه 25, 2011
حس همان شبی را دارم که برادران غیور زنگ زده بودند، تهدید کنند و بعد هم توجیهم کنند که الا و بلا باید در راهپیمایی 22 بهمن شرکت کنی؛و لابد شعار هم بدهی این همه لشکرآمده … نه فقط خودت؛ نه فقط خانواده ات، فامیل و اقوامت هم، اصلا شاید لازم شود مادربزرگتان را هم ببرید به نفع تقدسات نظام شعار دهد-( لطفا کسی نگران نشود، هیچ اتفاق امنیتی – اطلاعاتی نیفتاده) فقط دقیقا مثل همان شب که پشت تلفن مثل دخترهای خوب حرف هایشان را شنیدم و نگفتم که حالم از تهدیدهای در عین ادبتان به هم می خورد و می فهمم که 4 تا اس ام اس را چک کرده اید و هر چرندی را که می خواهید دارید به ما می چسبانید، به همه ما! و هیچ چیز نگفتم که، که لابد نباید هم می گفتم و به روی خودم هم نیاوردم که خبر دارم چرا و چگونه! و حرفی از اثبات خودم نزدم، دقیقا به همان اندازه که انکار هم نکردم
امشب هم پشت تلفن به شکل خیره کننده ای ساکت که نه! خفه شده بودم ، که هرچیز می خواهد تحویلم بدهد، من را، واژه هایم را ، کارم را ، زیر سوال ببرد و بگوید روحیه حق جویی شما کار ما را می فرستد روی هوا! خفقان بگیرم مثل همان شب لعنتی، نه اثبات کنم نه انکار! فقط مواظب باشم که گل به خودی نزنم و ذوق مرگشان نکنم
شباهت دیگرش این است که بازهم پای مصالح نظام تقدیس شده جمهوری اسلامی وسط بود.
….
دلم بیشتر از همه چیز به حال همه روحیه ام، همه انرژی و نگاه روشنم می سوزد که توی دلم کاشته بودم، که خودم کاشته بودم ، بی آنکه کسی کمکم کند،توی خاک به هم ریخته ای که …دلم برای همه آفتابی می سوزد که خودم خورشیدش را آورده بودم بالای سر دانه کاشته شده ام…
هی خراب می شود از جایی که توقع نداری، من هی بیل و کلنگ دستم می گیرم که آبادش کنم، طوفان می آید، سقف می زنم، زلزله می آید، ستون می سازم، دوباره، دوباره، دوباره
الان هم بیشتر عصبانیم تا خسته!
فردا صبح دوباره این خانه خرابه را آباد می کنم، پنجره می زنم برایش
فقط دلم برای دانه ای می سوزد که تازه جوانه زده بود!
….
لعنتی ها!
